Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Η Κατάρριψη της Αβιογένεσης

Αποτέλεσμα εικόνας για francesco redi
O Φραντσέσκο Ρέντι 
Ο Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης, πίστευε πως τα μικρά ζώα, όπως για παράδειγμα τα σκουλήκια προέκυπταν από μόνα τους μέσα από την λάσπη ή το σάπιο κρέας. Αυτή η αντίληψη, γνωστή ως Αβιογένεση, διατηρήθηκε μέσα στα χρόνια. Περίπου 2000 χρόνια αργότερα, ο Βέλγος επιστήμονας Γιοχάνες βαν Χέλμοντ πραγματοποίησε ένα απλό πείραμα. Άφησε σε ένα ανοιχτό βαρέλι σπόρους σιταριού τυλιγμένους σε πουκάμισα με ιδρώτα. Όταν 20 μέρες αργότερα, βρέθηκαν εκεί ποντίκια, ο Χέλμοντ πίστεψε πως δημιουργήθηκαν εκεί από μόνα τους! Η αντίληψη αυτή επικράτησε για αιώνες, ώσπου το 1668 ένας Ιταλός γιατρός Φραντσέσκο Ρέντι έλεγξε αυτή την ιδέα.
Έβαλε σε δύο δοχεία κρέας. Το ένα το άφησε ανοικτό και το άλλο το κάλυψε με μία γάζα που επέτρεπε στον αέρα να μπει μέσα, αλλά όχι στις μύγες. Το κρέας στο ανοικτό δοχείο σύντομα καλύφθηκε με προνύμφες μύγας. Το σκεπασμένο ωστόσο διατηρήθηκε καθαρό, αφού οι μύγες αδυνατούσαν να το προσεγγίσουν και να εναποθέσουν τα αυγά τους. Το πείραμα αυτό ανέτρεψε την αβιογένεση των προνύμφων της μύγας.

Αποτέλεσμα εικόνας για lui pasteur
Ο Λουί Παστέρ 
Παρά το πείραμα του Ρέντι όμως, οι άνθρωποι ακόμη πίστευαν στην αβιογένεση. Το 1859, ο Γάλλος μικροβιολόγος Λουί Παστέρ, ξεκαθάρισε επιτέλους το ζήτημα. Τοποθέτησε καθαρό θρεπτικό υλικό σε μία φιάλη και αφού θέρμανε το λαιμό της, τον τράβηξε σχηματίζοντας μία καμπύλη, που έμοιαζε με το λαιμό του κύκνου. Έπειτα, έβρασε το θρεπτικό υλικό για να το αποστειρώσει (να το καθαρίσει από τα μικρόβια). Αφού αυτό κρύωσε, παρέμεινε αποστειρωμένο και καθαρό, παρόλο που ήταν εκτεθειμένο στον αέρα (τα μικρόβια του αέρα κάθονταν στον κυρτό λαιμό της φιάλης και δεν έφταναν στο εσωτερικό της). Όταν ο Παστέρ έσπασε το λαιμό, τα μικρόβια πέρασαν στο θρεπτικό υλικό, πολλαπλασιάστηκαν και το έκαναν θολό. Ο Παστέρ λοιπόν απέδειξε ότι, η ζωή προέρχεται μονάχα από προϋπάρχουσα ζωή. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: